Студопедия
Случайная страница | ТОМ-1 | ТОМ-2 | ТОМ-3
АвтомобилиАстрономияБиологияГеографияДом и садДругие языкиДругоеИнформатика
ИсторияКультураЛитератураЛогикаМатематикаМедицинаМеталлургияМеханика
ОбразованиеОхрана трудаПедагогикаПолитикаПравоПсихологияРелигияРиторика
СоциологияСпортСтроительствоТехнологияТуризмФизикаФилософияФинансы
ХимияЧерчениеЭкологияЭкономикаЭлектроника

W lesie – чередование a // e: las – w lesie

Читайте также:
  1. Rączki– чередование ą // ę, ąв закрытом слоге,ęв открытом: rączka – ręka
  2. Жизненный цикл паразитов. Чередование хозяев и феномен смены хозяев. Промежуточные и основные хозяева. Понятие о био- и геогельминтах.
  3. Жизненный цикл паразитов. Чередование хозяев и феномен смены хозяев. Промежуточные и основные хозяева. Понятие о био- и геогельминтах.
  4. Чередование гласных
  5. Чередование согласных
  6. Этап 2: Чередование

wyraj – теплый край, куда улетают птицы; перен. рай небесный

mego = mojego

Żuczek

Wyszedł żuchek na słoneczko

W zielonym płaszczyku.

– Nie bierzże mnie za skrzydełka,

Miły mój chłopczyku.

 

Nie bierzże mnie za skrzydełka,

Bo mam płaszczyk nowy;

Szyły mi go dwa chrabąszcze,

A krajały sowy.

 

Za to im musiałem płacić

Po dwanaście groszy

I jeszczem się zapożyczył

U taj pstrej kokoszy.

 

Jak uszyły, wykroiły,

Tak płaszczyk za krótki;

Jeszcze im musiałem dodać

Po kieliszku wódki.

 

Примечания:

nie bierzże – повелительное наклонение глагола с усилительной частицей

kokosza – наседка

Zła zima

Hu! Hu! Ha! Nasza zima zła!

Szczypie w nosy, szczypie w uszy

Mroźnym śniegiem w oczy prószy,

Wichrem w polu gna!

Nasza zima zła!

 

Hu! Hu1 Ha! Nasza zima zła!

Płachta na niej długa, biała,

W ręku gałąź oszroniała,

A na plecach drwa...

Nasza zima zła!

 

Hu! Hu1 Ha! Nasza zima zła!

A my jej się nie boimy,

Dalej śnieżkiem w plecy zimy,

Niech pamiątkę ma!

Nasza zima zła!

 

Примечания:

dalej – сравнительная степень наречия

niech ma – форма 3 л. ед.ч. повелительного наклонения

 

Jak szła Wisła do morza

A ta śliczna Wisła

Na Śląsku wytrysła,

Przeleciała kawał świata,

Nim tu do nas przyszła.

 

Przeleciała Śląsko,

Przeleciała Kraków.

Czerpało z niej magiereczką

Nie mało junaków!

 

Przeleciała Kraków,

Poszła pod Warszawę,

Rozśpiewała swoim szumem

Każde serce prawie

 

Spod Warszawy poszła

Pod wysokie Płocko,

Zaświeciła stu gwiazdami

Świętojańską nocką!

 

A zasię spod Płocka

Pod ten Toruń stary

Złotym żytem i pszenicą

Podniosła galary.

 

Spod Torunia zasię

Do Gdańska leciała

Otwartymi ramionami

Gdańsko powitała.

 

I wzięła w ramiona

Wielu ziem przestworza,

Zaszumiała pieśnią życia,

Skoczyła do morza!

Примечания:

Śląsk – Силезия, область в вернем и среднем течении р. Одра

Płock, Toruń, Gdańsk – названия городов

 

Julian Tuwim (1894–1953)

Известный польский поэт для взрослых и детей. Член поэтической группы «Скамандер». В 1947–50 гг. был художественным руководителем Нового Театра. В 1928 и 1949 гг. получил литературную награду г. Лодзь, в 1951 г. – государственную премию. Важнейшие произведения: «Польские цветы», «Седьмая осень», «Танцующий Сократ» и др.

 

Warszawa

Jaka wielka jest Warszawa!

Ile domów, ile ludzi!

Ile dumy i radości

W sercach nam stolica budzi!

 

Ile ulic, szkół, ogrodów,

Placów, sklepów, ruchu, gwaru,

Kin, teatrów, samochodów

I spacerów i obszaru!

 

Aż się stara Wisła cieszy,

Że stolica tak urosła,

Bo pamięta ją maleńką,

A dziś taka jest dorosła.

 

Примечания:

szkół – чередование о // ó, о в открытом слоге, ó – в закрытом в Р.п. мн.ч.: szkoła – szkół

Okulary

Biega, krzyczy pan Hilary:

«Gdzie są moje okulary?»

 

Szuka w spodniach i w surducie.

W prawym bucie, w lewym bucie.

 

Wszystko w szafach poprzewracał,

Maca szlafrok, palto maca.

 

«Skandal! – krzyczy – nie do wiary!

Ktoś mi ukradł okulary!»

 

Pod kanapą, na kanapie,

Wszędzie szuka, parska, sapie!

 

Szuka w piecu i w kominie,

W myszej dziurze i w pianinie.

 

Już podłogę chce odrywać,

Już policję zaczął wzywać.

 

Nagle – zerknął do lusterka…

Nie chce wierzyć… Znowu zerka.

 

Znalazł! Są! Okazało się,

Że je ma na własnym nosie.

 

Примечания:

okulary – pluralia tantum

nie do wiary – не может быть (возглас удивления)

w piecupiec – м.р.

Władysław Broniewski (1897–1962)

Польский поэт. Участник II мировой войны. Автор сборников стихотворений: «Последний крик», «Забота и песнь», «Дым над городом» и др.

 

Zajączki

Zajączki, zajączki, zajączki

Skakały przez pola i łączki.

 

Stanęły pod laskiem i patrzą,

Jak dzieci się bawią i skaczą.

 

A dzieci podały im rączki

I z dziećmi skakały zajączki.

 

Примечания:


Дата добавления: 2015-12-08; просмотров: 73 | Нарушение авторских прав



mybiblioteka.su - 2015-2024 год. (0.009 сек.)