Студопедия
Случайная страница | ТОМ-1 | ТОМ-2 | ТОМ-3
АрхитектураБиологияГеографияДругоеИностранные языки
ИнформатикаИсторияКультураЛитератураМатематика
МедицинаМеханикаОбразованиеОхрана трудаПедагогика
ПолитикаПравоПрограммированиеПсихологияРелигия
СоциологияСпортСтроительствоФизикаФилософия
ФинансыХимияЭкологияЭкономикаЭлектроника

Гульня ў структуры народнага свята. Абрад гульні народнага календара.

Структура, Семантыка і змест абрадау завяршэння Каляд на вольным паветры (“Кола”,”Цягнуць Каляду на дуба“,”Конікі“). | Сцэнарна-рэжысёрская распрацоука свята. | Канфлікт у драматргічным творы | Рэжысура спартыўных святаў | Білет № 4 | Звычай “Кулігі”. | Архітэктоніка драматычнага твора | Арганізацыя размяшчэння і харчавання ўдзельнікаў свята | Білет №6 | Маскі і лялькі ў свяце |


Читайте также:
  1. V. Развитие современной школьной инфраструктуры.
  2. XII. За кормой «Лабрадора».
  3. Абрадава - святочныя стравы беларусаў.
  4. Автоволны и структуры в химических системах
  5. Адаптивные (органические) организационные структуры, их виды, преимущества и недостатки
  6. Адаптивные структуры управления
  7. Анализ состава и структуры основных фондов предприятия

Стараславянскае і старабеларускае слова “ігра” адпавядае сучаснаму беларускаму “гульня”, у славянскіх мовах мае тое ж значэнне, што пацеха, танец, гульня. Месцы, дзе праходзілі гульні, называліся ІГРЫШЧАМІ.

Народныя гульні – від актыўнага адпачынку чалавека, гістарычна сфарміраваных на аснове драматызаваных, умоўных або творчых дзеянняў. Складаліся пэўныя правілы і прыемы, якія з’яўляюцца сродкам фізічнага, разумовага, народна – эстэтычнага выхавання. Ігрышчы – месца, арэна для гульняў, спаборніцтва, збора моладзі для танцаў. На ігрышчы запрашаюць музыку са скрыпкай, гармонікам, бубнам.

Другая распаўсюджаная назва гульняў – ВЯЧОРКІ, ВЕЧАРЫНЫ, ВЕЧАРНІЦЫ.

Гульня ў структуры народнага свята, абрадавая гульня народнага календара займае важнейшае месца ў структуры народнага свята. Гульня – гэта абрады і рытуалы, якія страцілі магічную накіраванасць і ператварыліся ў забаву. Абрадавая гульня народнага календара – інсцэніраванне пэўных рытуальных дзей.

Гульні падраздзяляюцца на:

- Зімовыя;

- Веснавыя;

- Летнія і асеннія;

- Сямейна – абрадавыя.

Зімовыя (“Ваджэнне казы”, “Яшчар”, “Жаніцьба Цярэшкі”, “Падушачка” і г. д.)

Веснавыя (“Проса”, “Журавель”, “Гуканне вясны”, “Перапелачка”, “Ваджэнне и пахаванне стралы”, “Біцце яек”)

Летнія і асеннія (“Зяленыя святкі”, “Завіванне і развіванне вянкоў”, “Варажба на Купалле”)

Сямейна – абрадавыя (“Пазнай нявесту”, “Вазенне Бабкі” і г. д.)

Гульня – грамацкая з’ява. Складалася гістарычна, як самастойны від свядомай дзейнасці чалавека. Але гульня – умоўнае адлюстраванне рэчаіснасці, з развіццем грамацкай свядомасці змяняецца і змест народных гульняў, яны пачынаюць адлюстроўваць характар новых адносін паміжж людзьмі, новую мараль. Але самае каштоўнае – лепшыя традыцыі, звычаі, нацыянальны каларыт трэба беражліва захоўваць.


Дата добавления: 2015-08-02; просмотров: 604 | Нарушение авторских прав


<== предыдущая страница | следующая страница ==>
Галоўны герой прадстаўлення - маса.| Функцыянальныя абавязкі членаў пастановачнай групы свята.

mybiblioteka.su - 2015-2024 год. (0.005 сек.)